فیزیوتراپی فلج مغزی (cp) و درمان حرکات غیر طبیعی در حین راه رفتن

فیزیوتراپی فلج مغزی

فلج مغزی (CP) یک نوع معلولیت پیشرفته است که روی حرکات تاثیر می‌گذارد. این بیماری می‌تواند در اثر ضربه یا معلولیت، در مغز در حال رشد باشد، و ممکن است قبل یا در هنگام تولد پدید آید. تخمین زده می‌شود که تقریبا یک کودک در هر 500 کودک به فلج مغزی مبتلاست. اثرات فلج مغزی در هر فردی متفاوت است. می‌تواند شامل مشکلاتی در حرکت کردن، کنترل عضلات، هماهنگی عضلات، کشش عضلات، واکنش‌های غیرعادی، تعادل و طرز ایستادن شود.

اغلب فلج‌های مغزی در اثر آسیب یا ناهنجاری‌های مغزی کودکان در طی 2 سال اول زندگی آنها رخ می‌دهد. از آنجایی که این عارضه سیستم عصبی حرکتی کودک را مختل می‌کند، کار درمانی و فیزیوتراپی از موثرترین شیوه جهت درمان و بهبودی کودک فلج مغزی شناخته شده است. پزشکان ما در کلینیک امید،با انجام معاینات بالینی و تصویر برداری‌های لازم در صورت نیاز و سپس با ارائه روش‌های درمانی موثر با روند پلکانی (شروع درمان بیمار از روش‌های ساده مانند دارو و فیزیوتراپی به روش‌های پیچیده‌تر مانند انواع تزریقات تحت هدایت دستگاه آلتراسوند) کمک بسیاری به بیماران مبتلا به فلج مغزی می‌کنند. لازم به ذکر است که کلیه روش‌های درمانی در این کلینک توسط درمانگران و فیزیوتراپیست‌های باتجربه و دوره دیده از اروپا صورت می‌گیرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن‌های 02188898441 - 09128444990 تماس حاصل فرمایید.

انواع فلج مغزی


انواع مختلف فلج مغزی به شرح زیر هستند:

فلج مغزی اسپاستیک( تشنجی)

فلج مغزی تشنجی با احتساب 70%-80% نمونه‌ها رایج‌ترین نوع فلج مغزی است. حالت تشنجی نوعی فشار عضلانی است که موجب آسیب به اعصاب حرکتی لایه‌ی بیرونی مغز می‌شود. به عبارت دیگر، کشش عضلات یک فرد وقتی فلج مغزی تشنجی داشته باشد، افزایش می‌یابد، چون بخشی از مغزشان که کنترل‌کننده‌ی حرکات بدنشان است آسیب دیده است. کودکان ممکن است در حرکت از مکانی به مکان دیگر و کنترل عضلات جداگانه مشکل داشته باشند تا امر مهم حرکت کردن را انجام دهند.

فلج مغزی دیس کینتیک

فلج مغزی دیس کینتیک

کودکان مبتلا به فلج مغزی دیس کینتیک حرکات بی ثبات دارند. این حرکات غیر ارادی هستند و اغلب وقتیکه یک کودک تلاش برای انجام کاری می‌کند دیده می‌شود. حرکات می‌توانند اینگونه باشند:

  • دیستونیک (اختلال کشیدگی عضلات): پیج‌خوردگی و تکرر حرکات
  • آتتوئید (اختلال حرکات غیر عادی): حرکات آهسته یا به خود پیچیدن موزون کنترل نشده
  • کوریا (تشنج مخصوص): رقص گونه یا غیر قابل پیش‌بینی

فلج مغزی دیس کینتیک نتیجه‌ی آسیب به گره‌‌های عصبی پایه است. گره‌های عصبی پایه مسئول حرکات ارادی منظم هستند.

فلج مغزی آتاکسیک(غیر فراگیر)

کودکان مبتلا به آتاکسیا حرکاتی دارند که می‌تواند دست و پا چلفتی، متزلزل یا نادرست به نظر بیاید. حرکاتشان روان نیست و می‌تواند ناگهانی به نظر بیاید، حالتی که به خاطر آسیب به مخچه که مرکز تعادل مغز است ایجاد می‌شود.

فلج مغزی مختلط

کودکان مبتلا به فلج مغزی می‌توانند ترکیبی از موارد بالا را داشته باشند. این مورد فلج مغزی مختلط نامیده می‌شود.

چگونه فیزیوتراپی به فلج مغزی کمک می‌کند؟


فیزیوتراپی (PT) شاخه‌ای از توانبخشی سلامت است که یکی از مهم‌ترین وجوه درمان کودکان مبتلا به فلج مغزی است. مبتلایان به فلج مغزی، تحرک، عملکرد، طرز ایستادن و چالش‌های تعادلی با درجات مختلف را تجربه می‌کنند و فیزیوتراپی که بر بنیان‌های حرکتی مثل ایستادن، راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها، رسیدن یا کار کردن با ویلچر تمرکز می‌کند، یک عنصر کلیدی در شیوه‌ی چند‌وجهی افزایش تحرک کودک است. فیزیوتراپی، توانبخشی لطمات فیزیکی با تمرین دادن و تقویت کردن عضلات اصلی بیمار در بازوها، پاها و شکم است. هدف فیزیوتراپی به حداکثر رساندن کنترل عملی بدن، یا افزایش عملکرد تحرکی کلی است.

اهداف فیزیوتراپی چیست؟


هدف فیزیوتراپی این است که به افراد کمک کند جهت:

  • افزایش هماهنگی
  • تقویت کردن
  • بهتر کردن تعادل
  • به دست آوردن قابلیت انعطاف
  • بهینه کردن میزان تحرک فیزیکی
  • به حداکثر رساندن استقلال بیمار

بعد از اینکه تشخیص فلج مغزی توسط پزشک صورت می‌گیرد، فیزیوتراپ‌های تعلیم دیده و دارای مجوز، مشکلات حرکتی را شناسایی می‌کنند و توانایی‌های حرکتی منحصر به فرد و محدودیت‌های کودکان را با محاسبه‌ی ‌سنشان و تحرکات شناخته شده‌شان پیدا می‌کنند. سپس فیزیوتراپ‌ها یک دوره‌ی درمانی که شامل تمرینات بدنی، کشش‌ها و تجهیزات سازگار با بیماری و کمکی طراحی شده جهت دستیابی به تحرک است را به کار می‌گیرند. همچنین درمان ممکن است شیوه‌های درمانی تاثیر پذیر شامل کیسه‌های آب سرد و گرم، تکنولوژی اولتراسوند یا ابزارهای دیگری که کودک نقش اصلی در آنها ندارد را در بر بگیرد. تمام درمان‌ها طراحی شده‌اند تا نیازهای فردی کودک را در جهتی که برسلامت فیزیکی تکیه کند و آسیب‌ها و درد را کاهش دهند شکل بدهند. به علاوه یک فیزیوتراپ‌ با تمرکز کردن بر قابلیت‌های کودک، نه محدودیت‌هایش، نیروی تقویتی مثبتی فراهم می‌کند. تراپیست‌ها برای بیماران تازه هدف تعیین می‌کنند و با آنها کار می‌کنند تا ملاک‌های از پیش تعیین شده در محیطی دلسوز و امن به سرانجام برسند. معالجه روی هم رفته به هدف‌های درمانی زیر کمک می‌کند:

  • غلبه کردن بر محدودیت‌های فیزیکی
  • ارتقا دادن محدوده‌ی جنبش مفاصل
  • پایه نهادن و بدست‌ آوردن کشش عضلانی
  • افزایش توانایی‌های احیا شده
  • شناسایی روش‌های جایگزین که کارهای روزمره را انجام دهید.
  • پرورش دادن استقلال فردی
  • کاهش دادن احتمال انقباضات، بدشکلی استخوان
  • آموزش کودکان و والدین درباره‌ی تجهیزات سازگار با بیماری
  • آماده کردن تحرکات حسی
  • افزایش تندرستی
  • افزایش قابلیت انعطاف
  • بهبود بخشیدن طرز ایستادن
  • بهبود بخشیدن گام برداشتن
  • به حداقل رساندن درد و ناراحتی

فرد دچار فلج مغزی از فیزیوتراپی سود می‌برد

فیزیوتراپی برای کودک نفع دارد، زیرا چیزی ساده را که توسط افراد بی اهمیت فرض گردیده ممکن می‌سازد: توانایی حرکت از مکانی به مکان دیگر و همکاری متقابل با کودکان یا بزرگسالان دیگر هنگام بازی کردن یا انجام کارها. همچنین فیزیوتراپی روی هم رفته با تقویت بدن در جهتی که نه تنها عملکرد را ممکن می‌سازد بلکه درد و استرس را از بین می‌برد، سلامتی را افزایش می‌دهد. این مسئله نه تنها با رشد قوا و قابلیت انعطاف به دست می‌آید، بلکه با استفاده از تکنیک‌های سازگار با بیماری یا تجهیزاتی که می‌توانند توسط کودک به کار گرفته شوند، به بیمار روش جایگزنی برای انجام کارهایی که بچه‌های سالم هم سنشان انجام می‌دهند، ارائه خواهد داد. . بسته به نوع فلج مغزی، کودک می‌تواند یک زندگی تقریبا نرمال داشته باشد. افرادی با این شرایط به دانشگاه رفته‌اند، در کارها و فعالیت‌های ورزشی شرکت کرده‌اند، در حرفه‌شان ارتقا پیدا کرده‌ و ازدواج کرده‌اند. فیزیوتراپی به کودک از نظر احساسی و فیزیکی قدرت می‌دهد، و صحنه را برای ورود به دوره‌ی بزرگسالی به عنوان فردی مستقل مهیا می‌کند.

والدین و پرستاران اطفال فلج مغزی از فیزیوتراپی سود می‌برند

والدین و پرستاران سود می‌برند به این دلیل که به عنوان برنامه ریز بیمار، بزرگ کردن کودکی با فلج مغزی شامل شدت کار بدنی کمتری می‌گردد. والدین و پرستاران اغلب از پا در می‌ایند و تحت فشار بالایی از استرس هستند. مسئولیت‌های متعددی دارند، شامل کمک به فرزندشان برای بیشتر فعالیت‌های فیزیکی، ارائه عشق و حمایت‌های احساسی، اطمینان از اینکه کودک مراقبت کافی در مرکز درمانی و آموزش مناسب در مدرسه دریافت می‌کند. هر چقدر بیشتر کودک بتواند بر چالش‌های فیزیکی غلبه کند، کمتر به کمک‌های عملی والدین نیاز است. به علاوه، یک برنامه‌ی فیزیوتراپی موفق به والدین امکان می‌دهد تا ارتباط برقرار کردن کودکشان با دیگران را در یک مسیر سالم، دوستی برقرار کردن، به کار گیری بدنشان با حداکثر توانایی‌هایش و پتانسیل بالقوه مستقل زندگی کردن را مشاهده کنند.

چه زمانی توصیه می‌گردد؟


به طور معمول بعد از اینکه یک پزشک متخصص اطفال یا پزشک خانوادگی کودکی با فلج مغزی را شناسایی می‌کند، فیزیوتراپی آغاز می‌گردد و بعد از اینکه مشخص می‌شود که کودک کم سن و سال به کمک برای عملکرد تحرکی کلی، درد، انقباض یا حالت انقباضی نیاز دارد. معاینه اغلب قبل از اینکه کودک به 18 ماهگی برسد صورت می‌گیرد. زیرا محدودیت‌های تواناییهای حرکتی در بین بچه‌های مبتلا به فلج مغزی به طرز قابل توجهی متفاوت است، ممکن است کودکی به فیزیوتراپی احتیاج نداشته باشد. .

چگونه فیزیوتراپی انجام می‌گردد؟


فیزیوتراپی توسط فیزیوتراپ‌های دارای مجوز و دستیارانشان انجام می‌شود، اغلب با انجام کارهایی مثل:

  • به حرکت در آوردن بافت‌های ضعیف (ماساژ عضلات)
  • به حرکت در آوردن مفاصل
  • حرکات ورزشی مشخص شده
  • حرکات کششی
  • حرکات ورزشی استقامتی

که طراحی شدهاند تا به اهداف درمانی دست پیدا کنند.

یک تراپیست یا یک دستیار، کودک را در طی حرکات ورزشی راهنمایی خواهد کرد. حرکات ورزشی اغلب شامل استفاده از تجهیزات است نظیر :

  • وزنه‌ها
  • دستگاه‌های ورزشی
  • نوارها
  • غلتک‌ها
  • توپ‌های تعادلی
  • کیسه‌های آب سرد یا گرم
  • تکنولوژی اولتراسوند

چه نوع ورزش‌هایی برای فلج مغزی‌ها موثر هستند؟


در برخی مراکز، ورزش یا سرگرمی‌هایی مثل شنا، رقصیدن و بازی‌هایی مثل پرتاب کردن و گرفتن توپ، ممکن است استفاده شوند تا به تقویت عضلات، تعادل، هماهنگی و محدوده‌ی حرکتی کمک کنند. گاهی اوقات برای تحریک روحیه ،شنا کردن به دلیل اینکه کودک تقریبا به طور کامل در آب غوطه‌ور است ، به بچه‌ها فرصتی می‌دهد که تمرین‌هایی که نمی‌توانند طور دیگری انجام دهند را انجام دهند. ،حرکت بر خلاف جهت آب ، لگد زدن و دیگر تمرینات مفیدی که می‌تواند در استخر صورت گیرد.این روش‌ها می‌توانند به کودکان فرصتی دهند که بازی کنند و لذت ببرند.

تجهیزات سازگار با بیماری در توانبخشی فلج مغزی


تجهیزات سازگار با بیماری شامل بند شلوار، آتل‌، واکر، آرتز، ویلچر و حتی کامپیوترهایی که در فیزیوتراپی فلج مغزی استفاده می‌شوند، متخصصین بر اساس نیاز تجهیزات را تغییر می‌دهند. همچنین متخصصین نقش آموزنده‌ای در این بابت برای کودکان و والدینشان دارند، یاد دادن اینکه چطور از تجهیزات استفاده کنند.

فیزیوتراپی کجا انجام می‌شود؟


فیزیوتراپی در محیط‌های متعددی صورت می‌گیرد، شامل ادارات یا کلینیک‌ها، مراکز توانبخشی بیماران بستری شده، مراکز فیزیوتراپی خاص، آسایشگاه‌های تخصصی، بیمارستان‌ها، کلاس‌های درسی آموزشی خاص، و در خانه. تعداد محیط‌های فیزیوتراپی بستگی به چند مسئله دارد: مهم‌ترینشان درمان تجویز شده برای کودک است. رسیدگی‌های بیشتر بسته به این است که چه تجهیزات سازگار با بیماری‌ای در درمان استفاده می‌شود. در بیشتر موارد فیزیوتراپ ورزش‌هایی تجویز می‌کنند که در خانه تکمیل می‌شوند. فیزیوتراپ یا یک مددکار اشخاص مبتلا به فلج مغزی، والدین یا پرستار را تعلیم می‌دهند که چگونه در خانه تمرینات را اجرا کنند.

چه اتفاقی در جریان فیزیوتراپی می‌افتد؟


از آنجاییکه انواع زیادی از فلج مغزی وجود دارد که روی هر فرد به نوع متفاوتی تاثیر می‌گذارد، هیچ الگوی درمانی‌ای برای فلج مغزی وجود ندارد. همه‌ی فیزیوتراپی‌ها با یک تشخیص پزشکی آغاز می‌گردند، سپس پزشک اولیه‌ی کودک در حالیکه اهداف درمانی مشخصی ارائه داده، او را به فیزیوتراپ ارجاع می‌دهد. در ابتدای فیزیوتراپی، یک سابقه‌ی درمانی جامع برای کودک فراهم می‌گردد. به علاوه، متخصص ،یک سری آزمایشات، مشاهدات و اندازه‌گیری‌ها را انجام می‌دهد تا تحرک و نیروی بدنی کودک را ارزیابی کند. آزمایشات ممکن است موارد زیر را تخمین بزنند:

  • گام برداشتن
  • محدوده‌ی حرکت مفاصل
  • قدرت فیزیکی
  • قابلیت انعطاف
  • تعادل
  • تحمل
  • سلامت مفاصل
  • طرز ایستادن
  • پیشرفت نورون‌های عصبی
  • یکپارچگی مراکز احساسی
  • عملکرد عقلی
  • واکنش‌ها
  • نفس کشیدن، تنفس

سپس متخصص یک برنامه‌ی مراقبتی متمرکز بر بیمار آماده می‌کند که بر اساس شرایط کودک و روی هم رفته محیط اطراف کودک شکل گرفته است.

فیزیوتراپ‌ها چه نوع تجهیزاتی در فیزیوتراپی استفاده می‌کنند؟


فیزیوتراپ‌ها تعیین می‌کنند که چه نوع تجهیزات آرتز، تجهیزات سازگار با بیماری یا تکنولوژی‌های کمک کننده‌ای ممکن است نیاز باشد تا به یک کودک کمک کند.

  • تجهیزات آرتزی می‌تواند شامل بند شلوارهایی باشد که قوزک‌های پا، زانوها‌، ساق پا، نیم‌تنه، بازوهای بالایی، بازوهای پایینی، آرنج‌ها یا دست‌ها را ثابت نگاه می‌دارد.
  • تجهیزات سازگار با بیماری شامل کالسکه‌ها، تورها، واکرها و ویلچرها. متخصص به کودک یا پرستارش یاد می‌دهد که چطور از تجهیزات استفاده کند و تغییراتی انجام می‌دهد تا با شرایط کودک وفق پیدا کند.
  • وقتی برنامه‌ی درمانی کودک تعیین گردید، متخصصین اهدافی برای برنامه‌ی کودک مشخص می‌کنند و با کودک کار می‌کنند تا به این ملاک‌ها دست پیدا کنند. به نوعی به این معنی است که متخصص یا دستیارش درحالیکه کشش‌ها، ورزش‌های قدرتی یا بازی‌هایی با حرکات یا اهداف مشخص را انجام می‌دهند، بدن کودک را دستکاری می‌کنند.
  • معمولا درمان شامل آموزش‌های ورزشی ،کشش‌ها، طرز ایستادن و تعادل باید خارج از جلسات فیزیوتراپی، در خانه، مدرسه یا محل کار اجرا گردند.

آیا هیچ خطر یا مورد خاصی در فیزیوتراپی وجود دارد؟


اگرچه فیزیوتراپ‌ها و دستیارانشان آموزش دیده‌اند تا در حال انجام برنامه‌های درمانی بیماران اتفاقات غیرمترقبه را به حداقل برسانند، ولی برخی خطرات همراه فیزیوتراپی وجود دارد. فیزیوتراپی طبیعیتا باید وسیله‌ای تقویت کننده باشد. یک متخصص اغلب اوقات نباید بیش از حد با بیمار کار کند. اگرچه می‌تواند صورت گیرد. اگر فیزیوتراپی در یک جلسه‌ی معین بیش از اندازه طول بکشد، می‌تواند موجب آسیب یا درد غیرضروری شود که هدف فیزیوتراپی نیست. کلید حداقل کردن خطرات و حداکثر کردن نتایج، ارتباط آزاد بین کودک، پرستارش و فیزیوتراپش است. بفهمید که محدوده‌ی فیزیکی و روان‌شناسی فرزندتان کجاست. به طور مرتب با فرزندتان صحبت کنید تا مراحل سخت فیزیوتراپی در فلج مغزی را کشف کنید. از اینکه نگرانی‌هایتان را با متخصص در میان بگذارید نهراسید.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است"