فیزیوتراپی بی اختیاری مدفوع در بیماری‌های نورولوژی(بیوفیدبک و ورزش)

فیزیوتراپی بی اختیاری مدفوع در بیماریهای نورولوژی(بیوفیدبک و ورزش)

بی‌اختیاری ادرار، که به آن عدم توانایی کنترل روده نیز گفته می‌شود، خروج ناگهانی ادرار یا مدفوع و یا مخاط روده است. بی اختیاری مدفوع زمانی اتفاق می‌افتد که فرد نتواند ادرار یا مدفوع خود را تا زمان رسیدن به توالت نگه دارد و یا زمانی که ادرار یا مدفوع بی اختیار از بدن فرد خارج شود بدون اینکه فرد متوجه خروج آن گردد. مدفوع، مواد اضافه‌ی بدن است که طی عمل دفع، از بدن خارج شده و شامل مواد غذایی هضم نشده، باکتری‌ها، مخاط روده و سلول‌های مرده‌ی بدن می‌باشد. مخاط روده، مایعی است که بافت‌های سیستم گوارشی را پوشش داده و حفاظت می‌کند. مشکل بی‌اختیاری مدفوع، یک بیماری ناراحت کننده و خجالت‌آور است. اکثر افرادی که از این مشکل رنج می‌برند احساس شرمندگی کرده و سعی می‌کنند بیماری خود را پنهان کنند. با این حال افرادی که بی‌اختیاری مدفوع دارند نباید از صحبت کردن با دکتر خجالت بکشند. منشا بی‌اختیاری مدفوع گاهی اوقات، به دلیل اشکال در سیستم عصب و عضلات است و قابلیت درمان دارد.

بی اختیاری مدفوع  بعلت آسیب دستگاه عصبی، نداشتن تحرک و مشکلات روده امروزه یکی از شایع ترین بیماری‌ها در بین جوانان و افراد کارمندی که ساعت‌ها پشت میز ادراری بدون داشتن تحرک مشغول بکار می شوند، می باشد. از آنجایی که بیماران مبتلا به این عارضه از علائم این بیماری رنج می برند، متخصصین ما در کلینیک امید پس از انجام معاینات، بررسی‌های دقیق و انجام آزمایشات لازم بسته به شرایط بیمار، روش های درمانی مناسب و موثری را از جمله فیزیوتراپی و ورزش تقویت عضلات لگن برای بیماران مبتلا به بی اختیاری مدفوع در نظر می‌گیرند. بیوفیدبک و تحریک الکتریکی نیز از روش های موثری است که فیزیوتراپیست‌های این مرکز از آنها برای درمان بی اختیاری ادرار و مدفوع استفاده می‌کنند. لازم به ذکر است که درمان با روش‌های فیزیوتراپی در این مرکز نیز توسط تراپیست مجرب و دوره دیده در اروپا انجام می‌گیرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های 02188898441 - 09128444990 تماس حاصل فرمایید.

معمولا بی اختیاری ادرار و مدفوع در چه افرادی رخ می‌دهد؟


در بزرگسالان، نزدیک به ۱۸ میلیون نفرـ یک نفر از هر ۱۲ نفرـ از بی اختیاری مدفوع و ادرار رنج می‌برند. افراد در هر سنی ممکن است با این مشکل مواجه شوند اما این بیماری در افراد مسن شایع تر است. بی اختیاری ادرار و مدفوع در خانم ها بیشتر از آقایان اتفاق می افتد. موارد زیر نشان دهنده ی احتمال بروز بی اختیاری مدفوع و ادرار است.

  • اسهال، خروج مدفوع شل و آبکی، اگر که سه دفعه یا بیشتر در روز اتفاق افتد.
  • احساس نیاز شدید به اینکه سریعا باید خودتان را به توالت برسانید.
  • بیماری یا آسیب به سیستم عصبی
  • درمان ناقص و ضعیف در بیماری های متعدد و یا بیماری های طولانی مدت
  • زایمان سخت و دشوار که باعث ایجاد آسیب در لگن می شودـ آسیب به عضلات، رباط ها و بافتهایی که از رحم، واژن، مثانه و مقعد محافظت می کنند.

چگونه نارسایی در سیستم عصبی عضلات باعث بی‌اختیاری ادرار و مدفوع می‌شود؟


وظیفه ی اصلی روده ی بزرگ در بدن این است که آب موجود در مواد غذایی موجود در روده را جذب کرده، مدفوع را در خود نگه دارد و در زمان مناسب آن را از بدن خارج کند. بیماری های عصبی بسیار زیادی وجود دارد ( نارسایی های سیستم عصبی) که می توانند بر عملکرد روده ی بزرگ تا ثیر گذاشته و باعث بروز بی اختیاری ادرار و مدفوع ویا بروز بیماری یبوست شوند. برای مثال:

اختلالات سیستم عصبی مسیر عبور سیگنال‌های عصبی در روده ی بزرگ را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این اختلالت همچنین بر شبکه‌ی عصبی موجود در دیواره‌ی روده بزرگ که عملکرد ماهیچه‌های صاف را تنظیم می‌کند، تاثیر می‌گذارد. ماهیچه‌های صاف نوعی ماهیچه هستند که به صورت خودکار و بدون کنترل مستقیم، کار می‌کنند. در این مطلب اطلاعات موجود درباره‌ی بی‌اختیاری ادرار و مدفوع و یبوست را در مورد بحث قرار داده‌ایم و روش های مناسب برای کنترل این مشکل را مطرح می‌کنیم.

اسکلروز چندگانه – ام اس


اسکلروز چندگانه یک اختلال عصبی شایع است که افراد زیادی در سراسر دنیا به آن مبتلا می‌شوند. در صورت وجود این اختلال هم یبوست و هم بی اختیاری ادرار و مدفوع در افراد اتفاق می‌افتد. راست روده و ماهیچه‌های مقعد بعد از ابتلا به اسکلروز چندگانه، دچار تغییرات می‌شود. آسیب به عصب پودندال،( که تامین کننده‌ی ماهیچه‌های خارجی مقعد  و عضلات تنگ کننده‌ی آن است) و یا آسیب‌های نهانی در حین زایمان می‌تواند ترکیبی از اختلالات را در خانم هایی که اسکلروز چند گانه دارند بوجود آورد و باعث بی‌اختیاری ادرار و مدفوع شود. هم چنین استفاده‌ی بیش از حد از دارو‌هایی مانند باکلوفن که شل کننده‌ی عضلات هستند باعث می‌شود که حساسیت روده برای دفع ادرار یا مدفوع تغییر کند و باعث شود که دفع ادرار و مدفوع بی اختیار اتفاق افتد.

آسیب نخاعی

آسیب به طناب نخاعی باعث می‌شود که فرد پرشدگی روده را کمتر احساس کند، و کنترل تخلیه‌ی ادرار و مدفوع را به صورت هوشیارانه، از دست بدهد. همچنین فرد دفع قریب الوقوع مدفوع را متوجه نمی‌شود. دفع مدفوع در فواصل زمانی تنظیم شده توسط شخص می‌تواند احتمال بروز بی اختیاری مدفوع را کمتر کند و در مواردی که فرد دچار یبوست شده است، استفاده از شیاف‌های ملین، به تخلیه‌ی روده کمک خواهد کرد.

  • برخلاف آسیب به طناب نخاعی (قسمت پایینی نخاع) زمانیکه سوپرا ساکرال (قسمت بالایی نخاع) آسیب ببیند، عمل دفع و سیگنال‌های هشدار دفع ادرار و مدفوع سالم باقی می‌ماند.
  • با اینکه در این شرایط افراد کنترل ادرار و مدفوع خود را از دست می‌دهند و ماهیچه‌های آنها به درستی برای این امر، کار نخواهد کرد، اما می‌توان یبوست را با استفاده از محرک‌هایی مثل استفاده از انگشت و یا داروهای ملین تا حدودی برطرف کرد.
  • با وجود تاثیرات عمیق آسیب نخاع، بر عملکرد روده‌ی بزرگ، با این حال معمولا در این موارد بی اختیاری ادرار و مدفوع به قدری شدید نیست که تبدیل به یک بیماری مزمن شود. علت این است که یبوست در این شرایط، اجازه ی تداوم مکانیزم روده را نمی‌دهد و روده‌ی بزرگ نمی‌تواند عملکرد خود را به درستی انجام دهد. به همین دلیل استفاده از برنامه‌های درمانی کنترل مدفوع می‌تواند به راحتی بی اختیاری در مدفوع را کاهش دهد.

دیابت ملیتوس (دیابت شیرین)

نزدیک به ۴ درصد از افراد انسولینی که از بیماری دیابت رنج می‌برند، با بی‌اختیاری ادرار و مدفوع روبرو هستند و اکثر آنها به دلیل آسیب‌های وارد شده به سیستم عصبی، معمولا با مشکل اسهال روبرو اند. ( نوروپاتی). تعیین تعداد بیماران دیابتی که از بی اختیاری ادرار و مدفوع رنج می‌برند معمولا به درستی انجام نمی‌شود، چون اغلب افراد در این شرایط به دلیل خجالت و شرمندگی، از بیان معضل خود، جلوگیری می‌کنند. با این وجود، برنامه‌های قابل توجهی برای شناسایی اختلالات گوارشی که در افراد دیابتی اتفاق می‌افتد، در نظر گرفته شده است. افزایش حجم مدفوع افراد دیابتی، به صورت اسهال، دلیل وقوع بی اختیاری ادرار و مدفوع نیست. اغلب افراد دیابتی که از بی اختیاری مدفوع رنج میبرند، حجم مدفوع مشابه و یا کمی بیشتر از افراد سالم دارند. بلکه علت آن این است، که افراد دیابتی با طیف وسیعی از اختلالات گوارشی، در سطح پیشرفته روبرو می شوند. جالب است بدانید که وقوع یبوست در افراد دیابتی باعث می شود که عمل دفع مدفوع آنها، مانند افراد سالم، به صورت طبیعی اتفاق افتد.

پارکینسون

افراد مبتلا به پارکینسون با اختلالات حرکتی در سرتاسر دستگاه گوارشی مواجه می‌شوند. در افراد مبتلا به پارکینسون، یبوست امر شایعی است که به خاطر عدم توانایی تحرک روده‌ی بزرگ اتفاق می‌افتد و یا به دلیل استفاده از داروهای متنوع برای درمان پارکینسون، فرد دچار یبوست می‌شود. در این شرایط احتمال وقوع مگا کولون ( گشاد شدن روده) و به ندرت، احتمال پیچ خوردگی روده به دور خود، وجود خواهد داشت. گفته می شود، که در افراد مبتلا به پارکینسون، به دلیل وجود اثرات این بیماری در سلول های عصبی دیواره ی روده، عدم تحرک و اختلال در سیستم گوارشی رخ می‌دهد.

بی‌اختیاری مدفوع چگونه درمان می‌شود؟


روش‌های درمانی برای رفع بی اختیاری ادرار و مدفوع شامل موارد زیر می باشد:

  • رژیم غدایی، مواد خوراکی مصرفی و نوع تغذیه
  • استفاده از دارو
  • تقویت روده
  • تمرینات مربوط به ناحیه ی لگنی و بیوفیدبک و فیزیوتراپی
  • عمل جراحی
  • تحریک الکتریکی

فیزیوتراپی چگونه در درمان بی اختیاری ادرار و مدفوع تاثیر می‌گذارد؟


با انجام فیزیوتراپی قدرت قسمت پایینی لگن افزایش یافته و عضلات و ماهیچه های این ناحیه با افزایش قدرت می توانند کنترل ادرار و مدفوع را بازیابند. برای تمام افرادی که از بی اختیاری ادرار یا مدفوع رنج میبرند، روش های درمانی موثری وجود دارد. پزشک می تواند به شما کمک کند تا به راحتی بتوانید با کنترل ادرار و مدفوع خود، بدون ترس، شغل ، ورزش و زندگی روزانه ی خود را از سر بگیرید. فیزیوتراپی برای درمان بی اختیاری ادرار و مدفوع روش غیر تهاجمی و موثری است که هیچ عوارضی در پی ندارد و در مقایسه با دیگر راه های درمانی، بسیار توصیه می شود.

با انجام تمرینات ورزشی مخصوص در منزل، و هفته ای یک جلسه فیزیوتراپی، روند بهبودی شما طی ۴ هفته کاملا قابل مشاهده خواهد بود. بعد از گذشت مدت کمی، بیمار متوجه می شود که کمتر دچار ریزش های ناخودآگاه ادرارمی شود و عجله ی کمتری برای استفاده از توالت دارد و در نهایت کیفیت زندگی  فرد افزایش یافته است. همین امروز با دکتر خود تماس گرفته و برای معاینه وقت بگیرید. زمانی که مطمئن شدید از نظر پزشکی بررسی های کامل انجام شده است از پزشک که خود بخواهید که برای شما روش هایی تجویز کند تا بی اختیاری ادرار یا مدفوع خود را درمان کنید. هیچکس نباید به خاطر ترس و شرمندگی مشکل خود را پنهان کرده و کیفیت زندگی خود را زیر سوال ببرد. انجام فیزیو تراپی برای درمان بی اختیاری ادرار و مدفوع، شامل موارد زیر می‌شود:

بیوفیدبک

بیوفیدبک

در بیوفیدبک با استفاده از ابزارهای دیداری و شنیداری ضعف ماهیچه های ناحیه ی لگنی شما بررسی می‌شود. در اصل بیوفیدبک ابزاری برای بررسی یک فعالیت فیزیکی مشخص، با مشاهده ی فعالیت های الکتریکی ماهیچه هاست. در بیوفیدبک، با استفاده از نمودار به دست آمده ماهیچه های ناحیه ی لگنی بررسی می شوند. در این عمل، اطلاعاتی راجع به فعالیت و یا عدم فعالیت ماهیچه های ناحیه لگنی داده می شود. بیمار با مشاهده ی میزان طبیعی فعالیت ماهیچه های لگن، و انجام درمان، می تواند بهبود خود را مشاهده کند. بیوفیدبک به عنوان یک ابزار درمانی استفاده می شود. بعضی از بیماران از ابزار های بیوفیدبک در منزل هم استفاده می کنند تا بتوانند قدرت ماهیچه های خود را بدست آورند. همراه با استفاده از بیوفیدبک، برای تقویت ماهیچه‌های ناحیه لگنی، دکتر فیزیوتراپیست تمریناتی را به شما آموزش می‌دهد که با انجام آنها به روند بهبود خود سرعت بخشید.

تقویت لگن روی زمین یا سطح صاف

تقویت لگن روی زمین یا سطح صاف

در فیزیوتراپی معمولا از حرکاتی استفاده می‌شود که می‌توانند قدرت و عملکرد بافت های ناحیه‌ی لگنی را تقویت کنند. این تمرینات همچنین گردش خون در ماهیچه‌های ضعیف را  افزایش می‌دهد. به محض اینکه بیماران تمرینات را آموزش ببینند، درمان در منزل آغاز خواهد شد.

الکتروتراپی

الکتروتراپی

الکتروتراپی به راحتی می‌تواند جایگزین روش‌های قدیمی فیزیوتراپی شود. با استفاده از الکتروتراپی ناحیه‌ی لگن دچار ثبات نسبی شده و هماهنگی بین مجرای ادراری و ماهیچه‌های ناحیه لگنی به وجود می‌آید. دستگاه الکتروتراپی، پالس های الکتریکی‌ای را برای تحریک سلول های عصبی و افزایش قدرت ماهیچه‌های لگن، که بر اثر زایمان دچار آسیب شده‌اند، به داخل بدن می‌فرستد. برای این کار یک الکترود بسیار کوچک داخل واژن قرار می‌گیرد تا جریان الکتریکی را به ماهیچه‌های داخل آن وارد کند. همچنین ممکن است برای تحریک عملکرد لگن، الکترود را روی پوست نیز قرار دهند.

دستگاه الکتروتراپی، قابلیت ترکیب بیوفیدبک و محرک الکتریکی را نیز دارد. این دستگاه الکترومیوگراف نامیده می‌شود. در این روش فرد باید ماهیچه‌های ناحیه‌ی لگنی خود را منقبض کند و زمانیکه به استانه‌ی از پیش تعیین شده دست یافت، محرک الکتریکی یک جریان دیگر را وارد می‌کند. هدف از این کار افزایش آستانه‌ی انقباض تا حدی است که فرد بدون استفاده از محرک، بتواند ماهیچه‌های خود را کنترل کند. استفاده از الکتروتراپی بسیار ساده بوده و قابل انجام در منزل است. افراد با رعایت برخی نکات، می‌توانند از ابزارهای الکتروتراپی در منزل استفاده کنند.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."